Holly Herndon (1980, Johnson City) en Mat Dryhurst (1984, Birmingham) zijn internationale pioniers op het snijvlak van kunst, muziek, machine learning en experimentele organisatie. Met Starmirror transformeren ze de tentoonstellingsruimtes van K21 in een trainingsomgeving voor collaboratieve kunst- en muziekproductie tussen mens en AI. Bezoekers kunnen deelnemen aan openbare vocale opnamesessies, samen met lokale koorgemeenschappen. Deze opnames vormen de basis voor een AI-koor, geïnspireerd op Hildegard von Bingens 12e-eeuwse moraliteitsspel Ordo Virtutum.

Kunst, technologie en collectieve creatie

Starmirror presenteert AI als een tastbaar, collectief proces en werpt licht op de hiërarchieën van technische protocollen en hun onzichtbare rol in het vormgeven van onze wereld. Het project wordt mede mogelijk gemaakt door de Duitse Federale Cultuurstichting en is een samenwerking tussen Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen en KW Berlijn. De tentoonstelling daagt bezoekers uit om na te denken over de interactie tussen mens, technologie en ethiek, en biedt een unieke, interactieve ervaring.

Herndon & Dryhurst

Herndon & Dryhurst werken al twintig jaar met stemmen en machines. Sinds 2016 zijn ze pioniers op het gebied van AI-koren, zoals Herndons album PROTO (2019), waarvoor ze “Spawn” ontwikkelden: een AI-zangmodel dat via live sessies met de community werd getraind om samen te zingen met machine learning. Met Starmirror zetten ze die lijn voort en breiden ze die uit. Ze veranderen de tentoonstellingszaal van KW Institute for Contemporary Art in een trainingsplek voor samenwerking tussen mensen en AI.

Starmirror - verbinding tussen mens en technologie

De tentoonstelling pakt een cruciale blind spot in ons beeld van AI aan. Ze biedt een directe, interactieve ervaring met de menselijke bijdragen die AI vormgeven. AI, dat zijn wij – samengebracht, met onverwachte nieuwe eigenschappen. De kunstenaars adresseren de angst dat een toekomst met AI ons reduceert tot passieve consumenten van eindeloze automatisering. In plaats daarvan stellen ze voor: “agentic social mediation not social media”.

Thomas Schütte (1954, Oldenburg) is een van de meest invloedsrijke hedendaagse kunstenaars. Zijn veelzijdige oeuvre omvat architectonische modellen, sculpturen en installaties die zowel publieke als private ruimtes herdefiniëren. Schütte’s werk kenmerkt zich door subtiele humor en een passie voor experimenten met uiteenlopende materialen en thema’s, van klei en hout tot geglazuurd keramiek en brons. Zijn tentoonstelling in K21, die zowel de piazza als de kelderruimte beslaat, biedt een nieuwe blik op het Ständehaus als instituut en architectonisch gebouw.

Een dialoog tussen kunst en architectuur

De sculpturen en modellen van Thomas Schütte zijn vaak zowel poëtisch als kritisch. Ze nodigen uit tot reflectie over hoe we ruimtes bewonen en organiseren, en commentariëren op de realiteit van onze samenleving. Zijn werk is te zien geweest in toonaangevende musea wereldwijd, waaronder het Museum of Modern Art in New York. Deze solo-expositie in K21 belooft een diepgaande verkenning van zijn artistieke visie, in nauwe samenwerking met de kunstenaar zelf.

Thomas Schütte

Thomas Schütte is een van de veelzijdigste beeldhouwers van dit moment. Hij brak door tijdens de Documenta IX in 1992. In Nederland is zijn werk te zien in het Griftpark in Utrecht: de beeldengroep 'Drei grosse Figuren für Utrecht' is gemaakt van cortenstaal, herkenbaar aan de bruine roestkleur. In 2005 werd hij tijdens de Biënnale van Venetië bekroond met de prijs voor de beste kunstenaar van de tentoonstelling.