Lucio Fontana

Lucio Fontana (Argentinië 1899 – Italië 1968) vernieuwde het concept van kunst door nieuwe vormen en concepten te introduceren. Zijn inspirerende invloed op verschillende generaties kunstenaars is onmiskenbaar.
Het Von der Heydt-Museum brengt Fontana’s complexe oeuvre in al zijn facetten tot leven: van figuratief tot conceptueel werk, van keramiek tot ruimtelijke installaties. Ongeveer 100 werken uit de Fondazione Lucio Fontana, Milaan, en uit openbare en privécollecties geven inzicht in het verbazingwekkend experimentele en gedurfde werk van Fontana.

Moderne wetenschap en technologie inspireerden Fontana. De serie uitgesneden afbeeldingen, die hij “Attesa” (verwachting) noemde, is het kenmerk van zijn kunst geworden. Ze belichamen zijn fascinatie voor licht, ruimte en materiaal, zijn streven om uit te breken naar het nieuwe en open.

Invloed op latere generaties

Een deel van de tentoonstelling is gewijd aan de uitwisseling tussen Fontana en een jongere generatie kunstenaars die zijn ideeën en toekomstvisies overnam. Internationaal moeten Piero Manzoni en Yves Klein genoemd worden, en voor het Rijnland, ZERO kunstenaars zoals Heinz Mack, Otto Piene en Günther Uecker in het bijzonder. Hij was ook bevriend met de Düsseldorfse fotograaf Lothar Wolleh, die iconische portretten van hem maakte.

Vooruitziende blik

Fontana’s werk was baanbrekend vooral omdat hij het volledig wijdde aan de ervaring van ruimte en tijd. Met het oog op een visuele wereld die steeds vloeibaarder wordt dankzij elektronische media, lijkt de diagnose die hij al in 1946 stelde, namelijk dat snelheid de beslissende ervaring van de moderniteit is, vandaag relevanter dan ooit. Aan de andere kant kunnen Fontana’s werken worden gezien als een antithese van de mogelijk totale transformatie van de echte wereld door de digitale wereld, omdat ze hun effect danken aan een elementaire sculpturale, zij het vaak zeer onconventionele, benadering van het materiaal.